Synchroniczność: przypadki, które nie są przypadkowe. Historie o Jungu, skarabeuszu i napisie w lekturze

Tekst Soni Ross z jej newslettera, połączony i opracowany na blog z pomocą AI przez Adriana z zespołu Totalna Biologia po ludzku. Imiona bohaterów historii zostały zmienione.

Myślisz o znajomym, którego nie widziałaś od lat, a godzinę później on do Ciebie pisze. Marzysz o podróży na Madagaskar, a zaraz ktoś daje Ci w prezencie książkę o tej wyspie.

Carl Gustav Jung nazwał takie zdarzenia synchronicznością: „równoczesnym wystąpieniem dwóch wydarzeń, połączonych ze sobą poprzez znaczenie, a nie przyczynę”. W Totalnej Biologii przyglądamy się powtarzalności w naszym życiu, bo wiele mówi o tym, co nas prowadzi. Dziś kilka historii o „przypadkach”.

Jung i skarabeusz

Pewnie znasz tę historię, ale pozwól, że przypomnę.

Pacjentka Junga, osoba racjonalna i rzeczowa, opowiedziała mu podczas sesji swój sen. Pojawił się w nim skarabeusz. Ciekawe, że dzień wcześniej Jung czytał o tym owadzie w kontekście kultury egipskiej. Dla Egipcjan skarabeusz był symbolem słońca i odrodzenia.

A najciekawsze dopiero przed nami. Podczas tej sesji coś zaczęło stukać w okno. Kiedy Jung je otworzył, do środka wleciała kruszczyca złotawka: żuk, który, jak sam Jung pisał, jest najbliższym odpowiednikiem złotego skarabeusza w naszym klimacie. I który, wbrew swoim zwyczajom, chciał się dostać do ciemnego pokoju.

Jung mówił: „Dopóki nie uczynisz nieświadomego świadomym, będzie ono kierowało Twoim życiem, a Ty będziesz nazywał to przeznaczeniem”.

Jego pacjentka miała po prostu „dopuścić” do swojego życia coś, co nie jest racjonalne. Zaakceptować to, czego rozum nie ogarnia.

Małgosia i napis „Kocham Marka”

Na pewnych warsztatach rozmawialiśmy o symbolice i synchroniczności, która w Totalnej Biologii przejawia się między innymi w tak zwanych cyklach. To rytmiczna powtarzalność zdarzeń, sytuacji, motywów. Coś jak niewidzialna nić, która spaja nasze życie.

Ta powtarzalność bywa trudna: „u nas w rodzinie kobiety zawsze były same”, „u nas zawsze, jak ktoś zarobił większe pieniądze, to zaraz je stracił”. Ale dziś chcę napisać o radosnych „prztyczkach” i puszczaniu oka przez… no właśnie, przez kogo? Nie wiem. Ale czy nie lepiej po prostu zachwycić się uroczą historią?

Kiedy Małgosia, jedna z uczestniczek warsztatów, chodziła do piątej klasy, po raz pierwszy się zakochała. W Marku, który wiele lat później został jej mężem.

W tym czasie na polskim omawiali „Chłopców z Placu Broni”. Historia Nemeczka mało ją jednak wciągnęła, bo wciąż myślała o uroczym brunecie z ostatniej ławki. Zamyślona i zakochana napisała na marginesie książki: „Kocham Marka”. I narysowała serce. Nikt jej na tym nie złapał.

Wiele lat później Emilka, córka Małgosi i Marka, poszła do piątej klasy i też musiała przeczytać „Chłopców z Placu Broni”. Wypożyczyła książkę z osiedlowej biblioteki.

„Mamo, a zobacz…” - pokazała Małgosi mocno zatarty napis. „Ktoś tu napisał: Kocham Marka…”

Małgosia zbladła i wstrzymała oddech. A później zaczęła się śmiać aż do łez.

Historia właśnie zatoczyła nowe koło. Jej Emilka była po raz pierwszy zakochana.

Para na przejściu dla pieszych

Ciekawą sytuację przeżyłam niedawno sama. Rozmyślałam nad pewną sprawą w moim życiu, jeżdżąc po mieście i załatwiając różne rzeczy.

W ciągu jednego dnia trzy razy zobaczyłam tę samą parę: ona rudowłosa w okularach, on lekko zgarbiony, w szortach i białym T-shircie. Za każdym razem na przejściu dla pieszych, za każdym razem w innej części miasta.

I nagle mnie olśniło: ta para była rozwiązaniem mojej łamigłówki. Aż zaczęłam się śmiać.

Czasem trzeba po prostu uruchomić wyobraźnię, bo nie wszystko jest podane na tacy.

Co z tego wynika dla Ciebie

Zwykle myślimy o wydarzeniach w kategoriach przyczyny i skutku. Ale jest jeszcze inna warstwa: zdarzenia, które pozwalają nam zobaczyć coś z innej perspektywy.

Pierwszym krokiem na drodze rozwoju jest zauważanie tego, co się powtarza. Zapytaj siebie:

• Co powtarza się w mojej historii i w historii mojej rodziny?
• Gdzie widzę zbiegi okoliczności, które coś mi mówią?
• Jaki temat wraca do mnie w różnych formach?

Synchroniczność to nie przepowiednia ani diagnoza. To zaproszenie, żeby uważniej patrzeć na własne życie. Jeśli chcesz zacząć od podstaw, zajrzyj do artykułu od czego zacząć naukę Totalnej Biologii. A jeśli interesują Cię symbole w relacji z rodzicami, przeczytaj Ojciec w symbolach.

Dużo zabawnych „prztyczków” i znaków, które pozwolą Ci lepiej i radośniej żyć!

Sonia

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest synchroniczność według Junga?

To równoczesne wystąpienie dwóch zdarzeń połączonych znaczeniem, a nie przyczyną. Najbardziej znany przykład to historia skarabeusza z praktyki Junga.

Jak synchroniczność łączy się z Totalną Biologią?

W Totalnej Biologii przygląda się powtarzalności zdarzeń i motywów w życiu i w rodzinie, np. w tzw. cyklach. To narzędzie do refleksji nad własną historią.

Czy zbiegi okoliczności coś znaczą?

Nie każdy zbieg okoliczności musi mieć znaczenie. Warto jednak zauważać te, które wracają i coś w nas poruszają, bo mogą być dobrym punktem wyjścia do pytań o siebie.

Od czego zacząć obserwowanie synchroniczności?

Od zapisywania zdarzeń, które wydają się „dziwnie dopasowane”, i od pytania, z czym się łączą w Twoim życiu w danym momencie.